Remonty i modernizacje zapory wodnej Solina

Zbudowana w latach 1961-1968 zapora w Solinie jest najwyższą zaporą wodną w Polsce – 81,8 m, najdłuższą zaporą betonową – 664,8 m i obiektem o największej kubaturze masywu betonowego – 768 tys m3. Dwukrotnie załamana linia zapory jest wynikiem dążenia do posadowienia tej potężnej budowli na jak jak najlepszym podłożu. Dodatkowo prostopadły do osi zapory odcinek na prawym przyczółku był podstawą ruchomej nogi dźwigu, który służył do budowy.

Składający się z 43 sekcji dylatacyjnych masyw zapory, jest poprzedzielany pionowymi pustkami o szerokości 2m. Taka struktura zapobiega naprężeniom i pęknięciom betonu. Dylatacje pomiędzy sekcjami uszczelnione są gumowymi taśmami o szerokości 50 i 36 cm, zabetonowanymi w sąsiednich sekcjach. Przesiąkająca mimo tego woda, odprowadzana jest systemem drenów. Zarówno najmniejsze przecieki, jak i wszelkie odkszatłcenia konstrukcji są nieustannie kontrolowane za pomocą dokładnej aparatury pomiarowej.

Przekrój poprzeczny zapory ma kształt zbliżony do trójkąta. Wewnątrz zapory na 4 poziomach biegną galerie komunikacyjno-kontrolne o łącznej długości 2.073 m. Przelewy zamykane są zamknięciami segmentowymi o konstrukcji spawanej. W sekcjach przelewowych znajdują się 2 upusty denne. W sekcjach zapory przylegających do elektrowni wodnej zabetonowane są dwa rurociągi stalowe, doprowadzające wodę do turbin elektrowni.

Dla zabezpieczenia przed nadmierną filtracją pod zaporą wykonana została w podłożu przesłona z zastrzyków cementowych, składająca się z otworów wiertniczych o maksymalnej głębokości 60m.

W okresie eksploatacji zapory zauważono wysięki wody na ścianie odpowietrznej, co świadczyło o nieszczelności niektórych sekcji masywu betonowego. Rzowiązanie tego problemu zlecono Hydroprojekt Sp. z o.o. , który wykonał na zlecenie ZEW Solina-Myczkowce S.A. kompleksową dokumentację projektową ujęcia wód opadowych z korony zapory Solina – prawy przyczółek zapory, a także usunięcia niekorzystnych zjawisk filtracyjnych w korpusie prawego przyczółka zapory Solina.

Wykonane w ramach zamówienia badania geologiczne i geotechniczne pozwoliły na określenie przyczyn powstawania niekorzystnych zjawisk filtracyjnych w korpusie prawego przyczółka zapory, takich jak:

• warstwa drenażowa ze żwiru, występująca pod dnem kanału rurociągów,
• rozszczelnione skały, przylegające do ściany odpowietrznej,
• warstwy rumoszu skalnego w sekcjach 40, 41 i B nieuszczelnionego od samego początku istnienia zapory,
• niedostateczne doszczelnienie przesłony cementacyjnej w sekcjach 41,B i P,
• brak uszczelnienia bloków betonowych i dylatacji od strony odpowietrznej,
• wadliwie wykonany beton,
• rośliny rosnące bezpośrednio przy ścianie odpowietrznej i powodujące korozję biologiczną betonu.
  
  

Wszystkie te elementy stworzyły wyjątkowo korzystne warunki dla wnikania wody w korpus zapory. Rozwiązania zastosowane przez Hydroprojekt miały na celu:

• zamknięcie dopływu wody do prawego przyczółka zapory z kierunku równoległego do jego osi,
• zamknięcie dopływu wody do prawego przyczółka zapory od strony ściany odpowietrznej (uszczelnienie i odwodnienie ściany odpowietrznej),
• zamknięcie dopływu wody do prawego przyczółka zapory od strony odwodnej.

PODSTAWOWE INFORMACJE O INWESTYCJI:

Wartość inwestycji:
Przekazanie do eksploatacji: w trakcie realizacji

Galeria zdjęć: